Co nowego

Logistyka jest ważną dziedziną, bez której trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie produkcji i handlu. Jej kompleksowy charakter obejmuje wszystko, co jest związane z magazynowaniem oraz przemieszczaniem z miejsca na miejsce materiałów, surowców, gotowych produktów, a nawet zasobów ludzkich.

Ze względu na złożoność tej branży, wyodrębnia się w niej składowe, do których zaliczają się spedycja i transport. Czym różnią się te obszary działalności?

Czym jest spedycja?

Spedycja i transport przez wiele osób niezwiązanych z branżą logistyczną są utożsamiane, a nazwy stosuje się zamiennie. W rzeczywistości jest to rozumowanie błędne, gdyż obie dziedziny, chociaż mające wiele wspólnego, nie są identyczne.

O transporcie można powiedzieć, że stanowi część spedycji, ale również spedytora można znaleźć w firmie transportowej. Niekiedy używa się też określenia: transport spedycyjny, które wskazuje na wzajemne powiązania obu dziedzin działalności.

Czym różnią się firma spedycyjna i przedsiębiorstwo transportowe? Definicja tej pierwszej mówi, że jest to podmiot zajmujący się organizowaniem transportu towarów i ludzi.

Firmy spedytorskie najczęściej nie mają własnego parku pojazdów, dlatego do realizacji usług wynajmują podwykonawców – w ramach współpracy. Z kolei opis firmy transportowej mówi, że zajmuje się ona bezpośrednim przewozem towarów i ludzi dostępnymi środkami lokomocji. Najczęściej są to pojazdy drogowe, chociaż mogą też być statki, pociągi lub samoloty.

Stąd wniosek, że transport i spedycja wzajemnie się uzupełniają, a ich wspólnym celem jest dostarczenie z miejsca na miejsce konkretnego ładunku przy zachowaniu jego bezpieczeństwa, w minimalnym czasie i po jak najniższych kosztach.

W zestawieniu spedycja a transport są też różnice dotyczące zakresu odpowiedzialności. Firma spedytorska odpowiada za całokształt czynności związanych z przemieszczeniem ładunku z punktu A do punktu B.

Obejmuje to czynności takie jak: załadunek i rozładunek, formalności, odprawy celne, wyznaczanie tras przewozu, w tym organizację transportu kombinowanego, opłacanie ubezpieczeń, itp. Natomiast firma transportowa odpowiada jedynie za to, aby towar został przewieziony bezpiecznie i bez strat.

Jakie są rodzaje spedycji?

Prostą odpowiedź na pytanie: co to jest firma spedycyjna, stanowi słowo – „pośrednik”. Podobnie jak w wielu innych dziedzinach usług, np. w handlu nieruchomościami, wynajęta za odpowiednią opłatą osoba lub firma zajmuje się wszystkim, co jest niezbędne w celu sfinalizowania zakupu (lub sprzedaży) domu. Klient uczestniczy w całym procesie jedynie na początku, określając swoje potrzeby lub na końcu – odbierając dostarczony towar.

Usługi spedycyjne obejmują więc wszelkie działania niezbędne do przemieszczenia towaru z punktu A do punktu B przy założeniu, że będą one jak najkorzystniejsze dla klienta.

W przewozach towarów liczą się przede wszystkim czas i koszty. Również same towary mają różny charakter, począwszy od zaplombowanych kontenerów, przez towary wielkogabarytowe, niebezpieczne (ADR), wymagające szczególnych warunków, po drobnicę. Ta rozmaitość sprawia, że istnieją też różne rodzaje spedycji. Są to:

• spedycja drogowa międzynarodowa i krajowa,
• spedycja całopojazdowa i drobnicowa,
• spedycja gałęziowa i intermodalna,
• spedycja kolejowa,
• spedycja morska,
• spedycja lotnicza,
• spedycja śródlądowa,
• spedycja rurociągowa.

Poznaj usługi transportowe Bial-Mich

Z powyższego wyliczenia wynika, że poszczególne rodzaje spedycji różnią się zarówno środkami transportu, jak i formą przemieszczanego towaru czy zasięgiem. Oczywiście są one ze sobą powiązane, gdyż np. spedycja kolejowa czy samochodowa pokrywa się ze śródlądową. Natomiast spedycja morska zwykle odbywa się na duże odległości, ponieważ przewóz towarów statkiem z portu do portu w danym kraju byłby zbyt czasochłonny i kosztowny.

Spedycja a logistyka – wyjaśniamy różnicę

Działalność spedycyjna ma też związek z wymienioną na początku branżą logistyczną. Logistyka obejmuje jeszcze szerszy zakres usług, łączący transport i jego organizację z magazynowaniem.

Jednym słowem w obszarze logistyki znajdują się czynności spedycyjne, przewóz towarów, składowanie, a także wszystkie związane nim usługi (np. kompletacja zamówień, przeładowywanie i wysyłka do różnych odbiorców).

Natomiast wszystkie trzy obszary łączy branża TSL. Definicja określa ją jako kompleksową obsługę przewozów towarowych w obrębie kraju i na płaszczyźnie międzynarodowej (TSL – transport, spedycja, logistyka). Istnieją firmy, jak np. Bial-Mich, które zajmują się zarówno spedycją, jak i transportem. Pozwala to na świadczenie kompleksowych usług dla klientów z wielu branż.

Dobra firma logistyczna może dysponować własnym transportem, magazynami i spedytorami, którzy zajmują się organizacją przewozów. Dobra firma spedycyjna może mieć magazyny i środki transportu, dzięki czemu jest samowystarczalna. Natomiast dobra firma transportowa ma rozbudowany tabor pojazdów o różnej ładowności, przeznaczeniu oraz kierowcami z wysokimi kwalifikacjami.

Oczywiście takie sytuacje mogą się zdarzyć, a takie firmy mogą działać na rynku. Zazwyczaj jednak znacznie prostszym i mniej kosztownym rozwiązaniem jest specjalizacja. W praktyce oznacza to, że firmy logistyczne dysponują pojemnymi magazynami, firmy spedytorskie kontaktami i bazą do organizacji transportu, a przedsiębiorstwa transportowe samochodami. Wszystkie te podmioty współpracują ze sobą, tworząc zwarty i sprawny ciąg logistyczny.

Czym różni się firma transportowa od spedycyjnej?

Wiedząc, co to jest firma spedycyjna i transportowa, można określić różnice między nimi. Te najistotniejsze są trzy.

1. Dysponowanie własnymi środkami transportu (firmy spedycyjne zazwyczaj ich nie mają, współpracując w tym zakresie z podwykonawcami).
2. Zakres odpowiedzialności (spedycja odpowiada za całość transportu, a firma transportowa jedynie za przewóz).
3. Działanie niezależne (firma transportowa) lub we współpracy z podwykonawcami (firma spedycyjna).

Do zadań firmy spedycyjnej zaliczają się:

• przyjmowanie zleceń,
• dobór środków transportu optymalnych do trasy, odległości czy rodzaju towaru,
• zawieranie umów z klientami i podwykonawcami,
• ubezpieczanie ładunków,
• przeprowadzanie ładunków przez odprawę celną,
• przygotowywanie i odbiór przesyłek,
• przekazywanie przesyłek odbiorcy.

Firma spedycyjna, jak wybrać dobrą firmę spedycyjną?

Spedycja transportowa jest obecnie podstawą funkcjonowania większości firm. Umożliwia wymianę towarów i sprowadzanie surowców niezbędnych do prowadzenia produkcji.

Korzystając z usług firm spedycyjnych, przedsiębiorca musi jednak mieć pewność, że towar dotrze na czas i bez strat. Od tego zależy ciągłość łańcucha dostaw – czynnik decydujący o opłacalności przedsiębiorstwa. Warto wybierać przedsiębiorstwa, które świadczą szerokie usługi – zarówno związane ze spedycją, jak i transportem.

Znalezienie dobrego spedytora nie jest proste. W natłoku firm oferujących swoje usługi trzeba znaleźć nie tylko tę rzetelną, ale też taką, która proponuje usługi dostosowane do potrzeb konkretnego klienta. Dobrym źródłem informacji są opinie innych klientów, publikowane w Internecie. Warto też sprawdzić wiarygodność finansową i zakres świadczonych usług.

Procedura 42 stosowana jest w przypadku, gdy przedsiębiorca importuje towary z państwa trzeciego do państwa członkowskiego Unii Europejskiej z wykorzystaniem pierwszego państwa członkowskiego jako punktu wprowadzenia towarów na terytorium UE.  

Import towarów – na czym polega procedura celna 42?

Procedura celna 42 adresowana jest do zagranicznych przedsiębiorstw importujących towary do Unii Europejskiej przez terytorium Polski i jest alternatywą dla zgłoszeń tranzytowych w systemie NCTS. Pozwala importerom skorzystać podmiotom, prowadzącym działalność gospodarczą ze zwolnienia z podatku VAT od towarów przy spełnieniu określonych warunków. Niezależnie od zwolnienia z VAT, import towarów w ramach procedury podlega odprawie celnej. Pierwotnie powstałe należności podatkowe rozliczane są w późniejszym terminie w kraju przeznaczenia towarów w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia, co skutkuje usprawnieniem przepływu towarów.

Jakie warunki należy spełnić, aby skorzystać z procedury 42?

• Kraj wprowadzenia towarów musi być państwem członkowskim UE;
• Kraj końcowego przeznaczenia towarów musi być jednym z 27 państw członkowskich UE;
• Nabywca towaru musi być czynnym podatnikiem VAT, czyli podmiot prowadzący import musi posiadać numer rejestracyjny VAT w państwie, w którym towary będą odprawiane lub posiadać przedstawiciela podatkowego;
• Towary nie mogą być tymczasowo składowane w państwie członkowskim wprowadzenia;
• Towary, które mają być przedmiotem towarzyszącej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, muszą koniecznie być identyczne z towarami importowanymi zwolnionymi z podatku VAT;
• Dostawa musi być realizowana odpłatnie;
• Dostawa wewnątrzwspólnotowa musi nastąpić natychmiast po przywozie towarów;
• Importer musi okazać dokument przewozowy uzasadniający przepływy wewnątrzwspólnotowe.

Jakie są korzyści z zastosowania procedury celnej 42?

Dzięki możliwości zwolnienia z podatku VAT, import towarów kosztuje mniej, a, procedura celna 42 upraszcza do minimum celne formalności importowe, co wiąże się z obniżeniem kosztów (brak dużego wydatku gotówkowego). Jest ponadto doskonałą alternatywą dla Nowego Skomputeryzowanego Systemu Tranzytowego (NCTS) – nie trzeba składać uprawnionym władzom żadnej deklaracji tranzytowej.

Podatek VAT, tzw. VAT importowy może być zapłacony przez importera dopiero po transakcji sprzedaży (pomijana jest płatność podatku VAT naliczonego), w unijnym kraju przeznaczenia towaru. Kupujący otrzymuje zatem towar, którym może swobodnie dysponować, powinien tylko opłacić w urzędzie skarbowym podatek od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Takie rozwiązanie przyczynia się do większej płynności finansowej przedsiębiorstw, co jest jednym z największych atutów stosowania procedury 42. Warto dodać, że zwolnienie z podatku VAT przy dostawie produktów stosuje się  zarówno podczas importu, jak i dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Czym procedura celna 42 różni się od procedury standardowej 40?

Procedurę celną 40 stosuje się w odniesieniu do wszystkich towarów importowanych do Polski spoza Unii Europejskiej, które są następnie sprzedawane w ramach dostawy krajowej. Gdy odprawa celna ma miejsce w Polsce, importer  musi opłacić podatek VAT w terminie 10 dni (licząc od daty powiadomienia o powstaniu zobowiązania), a także ewentualne cło. W ramach procedury celnej 42 importer jest zwolniony z konieczności opłacenia podatku VAT przy dostawie, a także wtedy, gdy następuje transport towaru z Polski do kraju przeznaczenia.

Numer EORI (Economic Operators Registration and Identyfication) jest stosowany do identyfikacji podmiotów gospodarczych w kontaktach z organami celno-skarbowymi na terenie Unii Europejskiej. Przyznawany jest jednorazowo, a jego brak uniemożliwia dokonanie odprawy celnej importowej lub eksportowej w UE i tym samym dokonania wysyłki eksportowej lub obsługi towaru importowanego.

Rejestracja EORI odbywa się w Systemie Elektronicznej Rejestracji Przedsiębiorców (SZPROT). Wnioski składa się za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych Służby Celnej (PUESC) pod adresem www.puesc.gov.pl. W ten sam elektroniczny sposób obsługiwane są wnioski o aktualizację danych podmiotu lub dezaktywację numeru EORI.

Przedsiębiorcy, którzy posiadają już numer EORI, nie muszą się rejestrować za pośrednictwem Portalu Usług Elektronicznych Służby Celnej PUESC, ponieważ ich dane zostały automatycznie zmigrowane z rejestru EORI do nowego systemu. Aby uzyskać dostęp do usług elektronicznych świadczonych przez System Informacyjny Służby Celnej (SISC) za pośrednictwem PUESC, przedsiębiorcy muszą założyć konto na PUESC i połączyć zmigrowane dane z kontem zgodnie z opisem zawartym w dokumencie e-Klient Służby Celnej – Instrukcja elektronicznej rejestracji dla potrzeb zarządzania użytkownikami korzystającymi z usług Systemu Informacyjnego Służby Celnej.

Jak uzyskać numer EORI? Nadanie numeru EORI

W Polsce numer EORI może uzyskać tylko firma krajowa lub firma zagraniczna z kraju trzeciego, tj. firma spoza UE,  jeżeli numer ten nie został jej dotąd nadany w jednym z krajów UE. Jest on zawsze konfiguracją kodu kraju + numeru NIP + 00000 (5 zer).

Firma zagraniczna z kraju UE, która posiada numer EORI lub firma spoza UE, która posiada numer EORI nadany w jednym z krajów UE, posługuje się na PUESC numerem EORI nadanym w jednym z krajów UE. Taką firmę należy zarejestrować na PUESC, podając we wniosku ten numer. W przypadku podmiotów z krajów trzecich numer EORI składa się z liter „PL” i ciągu 14 cyfr ze znakiem „Z” na końcu.

Nadawanie numeru EORI następuje w ramach usługi e-Klient Służby Celnej z wykorzystaniem Wniosku o rejestrację danych podmiotu w SISC. 

We wniosku o nadanie numeru EORI należy podać:

• rodzaj podmiotu i obszar działania (z zaznaczonym polem dotyczącym nadania numeru EORI);
• numery identyfikacyjne podmiotu (NIP, REGON, KRS, posiadane numery VAT UE);
• formę prawną prowadzenia działalności;
• kod PKD głównej działalności;
• pełną i skróconą nazwę podmiotu oraz datę rozpoczęcia prowadzenia działalności;
• adres siedziby oraz adres do korespondencji;
• oświadczenia dotyczące: odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia w zakresie prawdziwości danych i informacji podanych we wniosku, wyrażenia zgody na komunikację elektroniczną, wyrażenia zgody na publikację danych podmiotu na stronach Komisji Europejskiej.

Informacja o rejestracji, nadaniu numeru ID SISC oraz numeru EORI zostaje przesłana na konto osoby fizycznej, która wnioskowała o nadanie numeru EORI. W sprawach szczególnych, np. podczas pilnej odprawy celnej, numer EORI zostaje też przekazany do urzędu, w którym dokonuje się takiej odprawy.

Dokument potwierdzający nadanie numeru EORI:

Świadectwo pochodzenia towaru jest dokumentem niezbędnym podczas przeprowadzania międzynarodowych transakcji handlowych, który:

• potwierdza, że produkt został wyprodukowany w kraju, z którego go przywieziono; 
• gwarantuje bezpieczny transport towarów, również w sytuacji wojny czy zakazu importu.

Wyróżniamy dwa typy świadectw pochodzenia towarów: 

• preferencyjne – potwierdzające spełnianie wszystkich wymogów prawnych przez produkty wyprodukowane na terenie Unii Europejskiej. Dzięki temu można naliczać niższe stawki cła;
• niepreferencyjne – potwierdzające pochodzenie towaru z Unii Europejskiej lub z państwa trzeciego, bez prawa do naliczania preferencyjnej stawki cła.

W Polsce za wystawienie świadectwa pochodzenia towarów odpowiada Krajowa Izba Gospodarcza (KIG).

Obydwa rodzaje świadectw są wykorzystywane do innych celów, a ich wystawienie jest regulowane na różnych podstawach prawnych.

Zasady dokumentowania niepreferencyjnego pochodzenia wywożonych towarów regulują przepisy krajowe 

W dniu 22 sierpnia 2016 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sprawie świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru (Dz.U. z 22.8.2016 r., poz. 1307). 

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne Minister Finansów określił w drodze ww. rozporządzenia:

• szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru oraz samo świadectwo; 
• wzór zarówno wniosku, jak i świadectwa oraz
• sposób i tryb wystawiania przez organy celne świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru.

W przypadku gdy warunki z art. 60 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (UKC) są spełnione jedynie w wyniku szeregu czynności lub procesów przeprowadzonych w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej – świadectwo może potwierdzać jedynie, że towar pochodzi z Unii Europejskiej.

Organ celny wystawia świadectwo pochodzenia na wniosek eksportera lub nadawcy towaru. Jego obowiązkiem jest bezpłatne udostępnienie wnioskodawcy formularza wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i formularza świadectwa pochodzenia jako kompletu formularzy do wypełnienia.

Wniosek o wystawienie świadectwa może złożyć zarówno podmiot unijny, jak i podmiot nieunijny (niemający swojej siedziby na obszarze Unii Europejskiej), jeżeli dokonuje wywozu towarów z Polski. Świadectwa wystawiane w Polsce, a wskazujące jako eksportera podmiot z innego nieunijnego kraju, mogą być odrzucane przez organy celne kraju przywozu.

Formularze wniosku i świadectwa muszą być zgodne z wzorami zawartymi w załącznikach nr 1 i 2 do ww. rozporządzenia.

Uwaga: do wyczerpania nakładów dostępnych w urzędach celnych druków formularzy mogą być stosowane formularze wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i świadectwa pochodzenia zgodne ze wzorem obowiązującym przed dniem wejścia w życie UKC.

Reguły sporządzania świadectwa pochodzenia i dotyczącego go wniosku

Eksporter/nadawca wypełnia wniosek o wystawienie świadectwa pochodzenia oraz formularz świadectwa (oryginał i kopię) zgodnie z opisem pól i przypisami, a następnie składa je wraz z załącznikami w urzędzie celnym. Formularze wypełnia się identycznie wielkimi literami odręcznie, na maszynie lub komputerowo.

Świadectwo i wniosek nie mogą nosić śladów wymazań ani dopisków. Naniesione na nim zmiany wprowadza się poprzez wykreślenie błędnych danych i naniesienie, o ile zaistnieje taka potrzeba, danych poprawnych. Każda taka zmiana musi być uwierzytelniona przez osobę, która jej dokonała i poświadczona przez właściwe organy.

Przy każdej wymienionej na wniosku pozycji musi być podany numer porządkowy. Pod ostatnim wpisem należy umieścić poziomą linię. Niewykorzystane miejsce należy przekreślić w sposób uniemożliwiający dokonanie późniejszych wpisów. Towary muszą być opisane zgodnie z praktyką handlową i w sposób wystarczająco dokładny, aby umożliwić ich zidentyfikowanie.

Wystawienie duplikatu świadectwa pochodzenia i niewystawienie świadectwa 

Organ celny wystawia duplikat świadectwa pochodzenia, na podstawie dokumentów będących w jego posiadaniu, w przypadku jego kradzieży, utraty lub zniszczenia. Jest to możliwe na wniosek eksportera lub nadawcy towaru, któremu wystawiono oryginał świadectwa pochodzenia. 

W polu 5 duplikatu świadectwa pochodzenia zamieszcza się adnotację „Duplikat” oraz datę wystawienia i numer seryjny oryginału świadectwa.

Jeśli natomiast organ celny z powodu szczególnych okoliczności nie wystawił świadectwa pochodzenia podczas wywozu towaru, może je również wystawić po wywozie towaru.

Import i eksport towarów na rynku międzynarodowym oznacza konieczność przejścia przez odprawę celną i wniesienia należnych opłat celnych. Ilość i różnorodność przewożonych towarów jest ogromna, a każdy ich rodzaj obejmują inne przepisy.

W naszej rodzinnej firmie Bial-Mich pomaganie jest już tradycją. Wyciągnięcie pomocnej dłoni jest proste i działa w obie strony.

Jesteśmy dumni, że tak wiele osób i organizacji może na nas liczyć!

Zobaczcie, co udało nam się zrobić w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu przez cały 2022 rok :

Nieustannie i niezmiennie wspieramy Weronikę Zielińską-Stubińską, wychowankę i podopieczną AZS AWF Biała Podlaska, w jej osiąganiu sukcesów sportowych w podnoszeniu ciężarów.

Jesteśmy dumni z naszych pracowników, którzy należą do Wojsk Terytorialnych. Staramy się ich wspierać na co dzień, by mogli połączyć pracę ze służbą dla Polski.

Zaangażowaliśmy się również we wsparcie opieki medycznej. Dzięki obecności i licytacjom na Balu Charytatywnym na rzecz Stowarzyszenia Szansa Domowy Szpital Biała Podlaska, mogliśmy wspomóc finansowo jego działalność.

Radość i uśmiech dzieci są dla nas najważniejsze! 

Po raz kolejny udało nam się podarować bon o wysokości 5000 zł na leczenie stomatologiczne i profilaktykę – dla podopiecznych placówek opiekuńczo wychowawczych w Maniach, Szachach, Janowie Podlaskim oraz Komarnie.

Koniec roku upłynął nam również na przygotowaniach albumu o Białej Podlaskiej – efekty naszej pracy będzie można zobaczyć już z początkiem 2023 roku.

Jesteśmy dumni z lokalizacji siedziby naszej firmy – Biała Podlaska jest pięknym, spokojnym miastem, otwartym na biznes, edukację i kulturę.

Tym bardziej cieszymy się, że jako przedstawiciele lokalnego biznesu mogliśmy wesprzeć tworzenie publikacji promującej najciekawsze przyrodniczo, historycznie i kulturalnie miejsca w naszym regionie.

Magazynowanie towarów jest stałym elementem procesów logistycznych. Umożliwia przechowywanie rezerw towarowych, a także dystrybucję produktów i surowców do wielu klientów w różnych rejonach świata.

Lubisz robić zakupy w swoim osiedlowym sklepie? A może jednak wolisz pojechać do hipermarketu? Niezależnie od tego, jaki sklep wybierzesz, one wszystkie mają wspólny mianownik – logistykę.

Z eksportem pośrednim mamy do czynienia w sytuacjach, gdy polski eksporter sprzedaje swój towar zagranicznemu podmiotowi, który następnie sam dokonuje wywozu lub zleca wywóz w swoimi imieniu i dokonuje odprawy celnej we własnym imieniu.

Rola producenta w eksporcie pośrednim ogranicza się do udostępnienia produktów, których koszty oraz ryzyko z nimi związane bierze na siebie pośrednik. Zadaniem pośrednika jest natomiast przemieszczanie produktów z miejsca załadunku do granicy krajowej, a także znalezienie kupców na produkty i ich transport do nabywców. W tym rodzaju eksportu producent nie ma kontaktu z nabywcami towarów.

Procedury i obowiązki dokumentacyjne w eksporcie pośrednim

Zgodnie z przepisami ustawy VAT podstawową przesłanką kwalifikującą daną czynność jako eksport pośredni, a tym samym umożliwiającą zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0%, jest faktyczny wywóz towarów poza teren UE przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub przez podmiot działający na jego rzecz.

W ramach eksportu pośredniego podmiot krajowy nie ma obowiązku posiadania w dokumentacji oryginału dokumentu celnego – wymóg ten nie jest konieczny, ponieważ nie dokonuje on zgłoszenia.

Jednakże w interesie sprzedawcy krajowego jest, by posiadać w swojej dokumentacji dowody wskazujące, że towar będący przedmiotem dostawy opuścił terytorium UE oraz z których w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że towar określony w dokumencie eksportowym jest tożsamy z towarem, który został przez sprzedawcę wydany.

Jak rozliczyć eksport pośredni towarów?

Jeżeli eksporter nie otrzyma dokumentu z urzędu celnego potwierdzającego dokonanie odprawy celnej danego towaru przed dniem złożenia deklaracji za miesiąc lub kwartał, w którym dokonał eksportu danych towarów, wówczas nie wykazuje w ogóle w ewidencji VAT tej sprzedaży i oczekuje na dokument. Jeśli potwierdzenie dokonania odprawy celnej otrzyma w drugim okresie rozliczeniowym, to w deklaracji VAT za ten drugi okres może zastosować stawkę 0%.

W przypadku otrzymania potwierdzenia dopiero po dwóch okresach uprawniających do zastosowania stawki 0% VAT od dokonanego eksportu, sprzedawca ma prawo do korekty deklaracji i jest zobowiązany do zastosowania stawki 0% VAT dla dokonanego eksportu pośredniego.

Wady i zalety eksportu pośredniego

Do wad eksportu pośredniego można zaliczyć brak kontaktu producenta z klientem, a wraz z tym możliwości większej personalizacji oferty. Może też sprawiać trudności w planowaniu eksportu i dotarciu do reguł, które obowiązują na rynku nabywcy.

Zaletą tego rodzaju eksportu jest natomiast ograniczenie ryzyka producenta związanego z działalnością na rynkach zagranicznych. Producent nie musi zdobywać wiedzy na temat rynków, na których znajdują się jego produkty ani ponosić kosztów związanych z promocją i akwizycją, serwisem i magazynowaniem w krajach eksportowych.

CMR to międzynarodowy list przewozowy, który stanowi potwierdzenie zawarcia umowy transportowej. Jego formę oraz treść określają przepisy „Konwencji o umowie międzynarodowego drogowego przewozu towarów”.

CMR ułatwia pracę celnikom oraz zabezpiecza interesy nadawcy, odbiorcy oraz przewoźnika.

Co to jest CMR?

CMR to skrót oznaczający międzynarodowy samochodowy list przewozowy. Nazwa tego dokumentu pochodzi od „Convention relative au contrat de transport international de Marchandises par Route”, co tłumaczy się z jęz. francuskiego jako „Konwencję o umowie międzynarodowego drogowego transportu towarów”.

Porozumienie CMR zostało podpisane przez sygnatariuszy 19 maja 1956 roku w Genewie. W Polsce umowa weszła w życie 13 czerwca 1962 roku, a więc 6 lat później. Należy przy tym podkreślić, że przepisy nie obligują wprost nadawcę lub przewoźnika do wystawienia międzynarodowego listu CMR. Jednak w praktyce jest on wypełniany, ponieważ znacznie usprawnia transport drogowy i wywóz towaru za granicę.

Do czego stosuje się CMR?

Międzynarodowy list przewozowy CMR jest dokumentem, który potwierdza zawarcie umowy dotyczącej przewozu. Ułatwia on pracę służbom celnym oraz zabezpiecza towar na czas drogi, a także umożliwia wydanie towaru właściwej osobie. Dokument ten pomaga również w obliczeniu wysokości należności celnych i innych kosztów związanych z transportem.

Kto wystawia CMR? Umowa nie wskazuje, kto powinien wystawić list przewozowy, ale najczęściej dokonuje tego nadawca. Należy również pamiętać o podpisach. Musi on być parafowany zarówno przez nadawcę, jak i przewoźnika.

Konwencja CMR obejmuje transport międzynarodowy, a więc nie ma zastosowania w przypadku przewozów krajowych. Zakres jego stosowania jest bardzo szeroki. Dotyczy różnego rodzaju przewozów drogowych towarów realizowanych w celach zarobkowych przy użyciu pojazdów. Przez pojazdy należy rozumieć zarówno samochody, jak również przyczepy, naczepy i pojazdy członowe.

Nie każdy komercyjny transport międzynarodowy podlega przepisom CMR. Nie mają one zastosowania w przypadku przesyłek pocztowych, a także przewozu zwłok oraz rzeczy przesiedlenia.

CMR – ile egzemplarzy?

Wystawiając list przewozowy, należy zwrócić uwagę na liczbę druków. Choć przepis art. 5 ust. 1 konwencji CMR mówi o 3 egzemplarzach, list przewozowy zazwyczaj wystawiany jest w 4, różniących się kolorem, kopiach:

• pierwszy egzemplarz – koloru czerwonego – jest przeznaczony dla nadawcy,
• drugi egzemplarz – koloru niebieskiego – towarzyszy przesyłce i jest przeznaczony dla odbiorcy,
• trzeci egzemplarz – koloru zielonego – jest wystawiany dla przewoźnika,
• egzemplarz czwarty – koloru czarnego – służy celom administracyjnym.

Czasami jednak, gdy ładunek przewożony jest kilkoma pojazdami lub dzielony jest na partie towarów, konieczne może być wystawienie dodatkowych kopii dokumentu CMR. Dzięki temu każda ze stron umowy oraz administracja państwowa mają egzemplarz dokumentu do własnej dyspozycji.

Co powinien zawierać list przewozowy CMR?

Wypełniając list przewozowy, należy uwzględnić wszystkie obowiązkowe elementy wymienione w ustawie, a w razie konieczności, uzupełnić je o inne dane, które strony uznają za potrzebne. Ponieważ poszczególne egzemplarze listu przewozowego są samokopiujące, nie ma potrzeby kilkukrotnego wpisywania tych samych wzmianek do poszczególnych egzemplarzy listu przewozowego.

Zawartość listów przewozowych może się nieco od siebie różnić. W większości przypadków najważniejsze elementy listu przewozowego to:

• oznaczenie przewoźnika,
• dane nadawcy,
• oznaczenie odbiorcy,
• oznaczenie pojazdu,
• określenie rodzaju ładunku, jego wartości pieniężnej i gabarytów,
• znaki umożliwiające identyfikację ładunku,
• informacje o sposobie opakowania i stanie ładunku,
• informacje o miejscu przyjęcia towaru do przewozu i wyładunku,
• oznaczenie opłat frachtowych, a więc koszty powstałe od chwili zawarcia umowy do chwili dostawy,
• instrukcje dotyczące czynności celnych,
• data i miejsce wystawienia,
• podpis przewoźnika.

W razie wystąpienia takiej konieczności, dokument CMR może zawierać dodatkowe dane, takie jak:

• zakaz przeładunku towaru,
• wysokość kosztów, jakie nadawca zobowiązuje się pokryć,
• kwotę zaliczki, która będzie pobrana przy wydaniu towaru,
• wartość towaru i sumę przedstawiającą interes specjalny w dostawie,
• instrukcje dotyczące ubezpieczenia przesyłki,
• zadeklarowany termin, w jakim ma być wykonany przewóz,
• wykaz dokumentów przekazanych przewoźnikowi.

Dodatkowo Konwencja CMR zezwala, aby dokument przewozowy zawierał również inne elementy, jeśli strony umowy stwierdzą, że jest to potrzebne. Jeżeli ustawodawstwo krajowe, w którym wystawiono list przewozowy na to zezwala, podpisy na egzemplarzach mogą być wydrukowane, a także zastąpione przez stemple nadawcy i przewoźnika.

Przy wypisywaniu międzynarodowego listu przewozowego niezwykle ważna jest dokładność. Ewentualne pomyłki czy nawet zagubienie dokumentu mogą wiązać się ze wstrzymaniem lub cofnięciem transportu, do czasu dostarczenia przez nadawcę danych, które pozwolą na jego weryfikację.